سلام مادر مهربانم!

نمی‌دانم از کجا شروع کنم؛ از دلتنگی‌هایم یا از روزهایی که دلم یک آغوش امن می‌خواهد؟ از روزهایی که خسته می‌شوم و دلم می‌خواهد کسی باشد که بی‌آنکه حرفی بزنم، حال دلم را بفهمد.

مادر جان! می‌گویند تو مادر همه دل‌های شکسته‌ای؛ پس اجازه بده من هم گاهی دختر تو باشم.

آمده‌ام برایت از دنیایی بگویم که در آن، دخترها گاهی میان شلوغی آدم‌ها احساس تنهایی می‌کنند؛ از دل‌هایی که پناه می‌خواهند و چشم‌هایی که بی‌صدا اشک می‌ریزند.

من تو را ندیده‌ام، اما از مهربانی‌ات شنیده‌ام؛ از دستانی که برای یاری پدر از خستگی نمی‌شناختند، از مادری‌ات برای حسن و حسین و زینب، و از قلبی که با همه رنج‌ها، سرشار از محبت بود.

مادر جان! کاش می‌توانستم روزی سر بر دامان تو بگذارم و از تو بپرسم: چگونه با این همه غربت، باز هم مهربان ماندی؟

دخترت را دعا کن؛ دعا کن در این روزگار، راه تو را گم نکند.

یا فاطمة الزهراء! من هم دختری هستم که دلم یک مادر می‌خواهد…
#قاب_روضه ، #به_قلم_خودم ، #تولیدی

اگر مادر بودی، بعد از رفتن پدر، چه کسی شانه‌هایت را از بار غم سبک می‌کرد؟

اگر مادر بودی، وقتی فرزندانت به چهره خسته‌ات نگاه می‌کردند، چگونه لبخند می‌زدی تا غم دلت را نفهمند؟

اگر مادر بودی، شب‌هایی که درد امانت را می‌برید، با چه امیدی چشم به آسمان می‌دوختی؟

مادر جان! ما از مادری تو بسیار شنیده‌ایم؛ از مهربانی‌ات، از عبادتت، از دستان بخشنده‌ات…

اما گاهی دلم می‌خواهد فقط چند لحظه کنار تو بنشینم؛ نه برای شنیدن فضائلت، بلکه برای فهمیدن غربتت.

چه کسی می‌داند در آن روزها بر دل دختر پیامبر چه گذشت؟

یا زهرا! کاش تاریخ، به جای روایت رنج‌هایت، روزی از آغوشی می‌نوشت که در آن آرام گرفته بودی…
#قاب_روضه ، #به_قلم_خودم ، #تولیدی

پشت این در، یک مادر ایستاده است…

گاهی لازم نیست کسی چیزی بگوید؛ کافی است چشم‌هایت به یک در چوبی قدیمی بیفتد…

دری که دیگر فقط یک در نیست؛ انگار تمام تاریخ پشت آن ایستاده است.

نگاهت به در می‌ماند و دلت هزار سؤال می‌پرسد. مگر نه اینکه خانه باید امن‌ترین جای دنیا باشد؟ مگر نه اینکه مادر باید در خانه‌اش آرامش داشته باشد؟

پس چرا روایت این خانه، روایت اندوه است؟

چشم‌هایم را می‌بندم و خودم را در کوچه‌ای از مدینه می‌بینم؛ کوچه‌ای که هنوز صدای قدم‌های پیامبر در آن نپیچیده، اما داغ نبودنش بر دل اهل خانه سنگینی می‌کند.

آه مادر! چه کسی باور می‌کند آن بانویی که روزی پناه پیامبر بود، روزی در میان دیوارهای خانه‌اش چنین تنها بماند؟

من به این در نگاه می‌کنم، اما دلم به دنبال مادری می‌گردد که پس از پدر، دیگر آرامش به خانه‌اش بازنگشت.

السلام علیکِ یا فاطمة الزهراء…

ای بانوی شکسته‌دل! کاش می‌شد آن روزها، کسی از راه برسد و به جای تماشای غربتت، دستت را بگیرد.
#قاب_روضه ، #به_قلم_خودم ، #تولیدی

امروز دوباره شهر بوی غربت گرفته است.

تابوتی بر شانه‌ها می‌رود و مردمی که شاید هیچ‌کدام نام صاحب تابوت را ندانند، برایش اشک می‌ریزند.

او نامی ندارد که بر زبان‌ها بچرخد؛ نشانی ندارد که مادری با آن، سال‌ها در خانه چشم‌انتظار بماند. اما او هم روزی پسری بوده است؛ پسری که مادری برایش لالایی خوانده، لقمه گرفته و شب‌ها برای سلامتی‌اش دعا کرده است.

امروز مادرش کجاست؟ آیا هنوز چشم به راه است؟ آیا می‌داند فرزندش مهمان شهری شده که مردمش او را نمی‌شناسند، اما برای غربتش گریه می‌کنند؟

و من در میان این تشییع، یاد مادری می‌افتم که پیکر فرزندش را در آغوش نگرفت؛ حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها…

مادر جان! چه شباهتی میان غربت تو و این پسران گمنام است؛ آنان بی‌نام به خانه بازمی‌گردند و تو بی‌مزار، در دل تاریخ مانده‌ای.

امروز شهر ما میزبان پسری است که شاید سال‌ها پیش، مادری او را با اشک بدرقه کرده بود.

سلام بر تو ای مادرِ بی‌مزار؛ سلام بر این پسران بی‌نشان؛ و سلام بر تمام مادرانی که داغ فرزند را با خود به آسمان برده‌اند.
#قاب_روضه ، #به_قلم_خودم ، #تولیدی

# زن در آینه جلال و جمال - ۱۳ از ۸۰

🌸 زندگی پاکیزه، با دو شرط ساده

🎧 خانمی گفت: «می‌خواهم زندگی‌ام معنا داشته باشد، نه فقط بگذرد. اما نمی‌دانم از کجا شروع کنم؛ انگار نسخه‌اش برای ما نوشته نشده.»

📖 قرآن نسخه را روشن نوشته: «مَن عَمِلَ صالِحاً مِن ذَکَرٍ أو أُنثی وَهُوَ مُؤمِنٌ فَلَنُحیِیَنَّهُ حَیاةً طَیِّبَة». هر کس کار شایسته کند، چه مرد چه زن، و مؤمن باشد، خدا او را با زندگی پاکیزه‌ای زنده می‌کند. برای رسیدن به حیات طیب فقط دو چیز لازم است: کار درست و دل درست. «عَمِلَ صالِحاً» می‌گوید کار باید صحیح باشد؛ «وَهُوَ مُؤمِن» می‌گوید جان باید مؤمن باشد. کار صحیح از کارگر صحیح.

💡 مثل میوه‌ی سالم از درخت سالم. اگر درخت ریشه‌دار باشد ولی میوه نیاورد، یا میوه بیاورد ولی ریشه پوسیده باشد، هیچ‌کدام کافی نیست. این دو که به هم ضمیمه شدند، حیات طیب می‌روید. و در هیچ‌کدام، بدن نقشی ندارد؛ خواه مؤنث باشد خواه مذکر. ریشه، ایمانِ جان است و میوه، عمل صالح.

🧭 جالب اینکه همین آیه چهار لفظ مذکر دارد («مَن عَمِلَ»، «مُؤمِن»، «هُوَ»، «فَلَنُحیِیَنَّه») و وسطش می‌گوید «چه مرد چه زن». یعنی خدا خودش توضیح می‌دهد: الفاظ مذکرم زبان گفت‌وگوست، نه این‌که زندگی پاکیزه مال مردها باشد.

🌱 یعنی نسخه‌ی من همان نسخه‌ی همه است. امروز، در خانه یا سر کار، فقط دو سؤال دارم: این کاری که می‌کنم درست است؟ و دلی که با آن انجامش می‌دهم، با خداست؟ باقی‌اش را خدا وعده داده؛ با تأکید، با «لَنُحیِیَنَّه»، و بدون قید جنسیت.

#زن_در_آینه_جلال_و_جمال
#بانوی_پیشرو #نقش_بانوان