◾️مَن ماتَ عَلیٰ حُبِّ آلِ مُحَمَّد ماتَ شَهیداً◾️

استادی که عمرش را در راه قرآن، تفسیر، پژوهش و خدمت به معارف الهی گذراند، پس از بیماری سخت، با دلی سرشار از محبت اهل‌بیت علیهم‌السلام از این جهان رفت و به مقام شهیدانِ محبت و معرفت رسید.
فقدان استاد وارسته‌ فاطمه غفارنیا اندوهی سنگین بر دل‌ها نشاند، اما آرامش حقیقی در این است که او با عشق، ایمان، قلمی روشن و عمری وقفِ هدایت، به دیدار رحمت واسعه پروردگار شتافت. آثار علمی و تربیتی‌اش همچون چراغی فروزان در مسیر قرآن‌پژوهی باقی خواهد ماند و نامش در میان اهل علم، جاودانه است.
روح پاکش در جوار رحمت الهی و در سایه محبت آل‌محمد علیهم‌السلام متنعم باد.

اینک آخرین هدیه‌ی خود را با خواندن نماز لیلة‌الدفن نثارتان خواهیم کرد، هدیه‌ای برای
فاطمه بنت محمد (غفارنیا)
و از خداوند متعال می‌خواهیم که ابواب رحمتش را به سویتان بگشاید و در سایه‌‌ی لطف ابدی خود متنعمتان گرداند.
استاد عزیز، از اعلی علیین دعاگویمان باشید. 

شادی روح استاد عزیز سفرکرده، فاتحه مع الصلوات

عدالت جنسیتی در عمل

تا اینجا از عدالت جنسیتی به‌عنوان یک اصل حرف زدیم. حالا ببینیم این اصل در زندگی واقعی چه شکلی دارد.

مثال اول: زن و مرد در تکالیف اجتماعی یکسان‌اند؛ هر دو باید نسبت به جامعه، عدالت و امر به معروف مسئول باشند. اما «نحوه‌ی» انجام این تکلیف می‌تواند متفاوت باشد. زنی که در خانه نسلی را تربیت می‌کند، دارد تکلیف اجتماعی‌اش را انجام می‌دهد؛ همان‌طور که زنی که در آزمایشگاه یا کلاس درس است.

مثال دوم: وقتی بین کار بیرون و مسئولیت خانواده تضاد جدی پیش می‌آید، خانواده اولویت دارد؛ مگر کار اجتماعی‌ای که «فریضه» باشد. این یک قاعده‌ی حمایتی است، نه محدودکننده: به زن اجازه می‌دهد بدون احساس گناه، کار مهم‌تر را انتخاب کند و زیر بار «همه‌چیز را هم‌زمان کامل انجام دادن» له نشود.

عدالت جنسیتی یعنی هر کس در جای خود، با حقوق و تکالیف متناسب با نقشش. این جمله وقتی به زندگی واقعی می‌رسد، به یک چیز تبدیل می‌شود: اجازه‌ی اینکه زن باشی، بدون اینکه برای زن‌ بودنت بهای اضافه بپردازی.

#عدالت_جنسیتی #خانواده #حجاب

مکمل یعنی چه؟

کلمه‌ی «مکمل» را زیاد شنیده‌ایم: زن و مرد مکمل یکدیگرند. اما معنایش دقیقاً چیست؟ آیا یعنی یکی ناقص است و دیگری کاملش می‌کند؟

نه. مکمل‌بودن یعنی هر کدام ویژگی‌هایی دارند که در دیگری کم‌تر است، و وقتی کنار هم قرار می‌گیرند، چیزی ساخته می‌شود که هیچ‌کدام به‌تنهایی نمی‌توانستند بسازند. مثل دو رنگ که ترکیبشان رنگ سومی می‌شود که در هیچ‌یک به‌تنهایی وجود نداشت.

در نگاه اسلامی، هر حرکت تاریخی و سازنده‌ی بشر ریشه در همکاری زوج‌ها دارد. تمدن‌ها از دل خانواده‌ها بیرون می‌آیند، و خانواده از پیوند دو انسانی که نه رقیب‌اند و نه یکی زیردست دیگری. زن با ترکیب بی‌همتای ایمان، عفت و عاطفه، نقشی در پرورش انسان‌ها دارد که مرد توان ایفایش را ندارد؛ و مرد نقش‌هایی دارد که با ساخت او هماهنگ است.

مکمل‌بودن، اعتراف به «کمبود» نیست؛ اعتراف به «تفاوتِ سازنده» است. زنی که این را بفهمد، نه احساس نیاز به اثبات خود در برابر مرد دارد، نه احساس کوچکی؛ می‌داند سهمی در ساختن دارد که جایگزین ندارد.

#زوجیت #مکمل #حجاب

خانه داری؛ انتخاب است، نه اجبار

تصور رایج این است که در نگاه دینی، همه‌ی کارهای خانه «وظیفه‌ی شرعی» زن است و اگر انجام ندهد، مقصر است. این تصور، هم غلط است و هم منشأ بسیاری از خستگی‌ها و دلخوری‌های زنان.

در خانواده این‌طور نیست که همه‌ی کارها فقط بر دوش زن باشد. اگر زن خودش داوطلبانه خواست کاری را انجام دهد، انجام می‌دهد؛ و هیچ‌کس حق ندارد او را وادار کند. یعنی پخت‌وپز، نظافت و مانند این‌ها، «هدیه‌ی» زن به خانواده است، نه بدهی او. حتی در فقه، زن می‌تواند برای کار خانه دستمزد بخواهد.

فرق «هدیه» و «بدهی» فقط در کلمه نیست؛ در احساس است. کاری که از سر عشق و انتخاب انجام می‌شود، انرژی می‌دهد؛ همان کار وقتی به اجبار و با احساس بدهکاری انجام شود، فرسوده می‌کند.

دانستن این نکته، نه برای ترک خانه است و نه برای تحقیر کار خانه؛ برای این است که زن با «انتخاب» وارد این نقش شود، نه با «اجبار». و انتخاب، همیشه با ارزش‌تر و پایدارتر از اجبار است.

#حقوق_زن #خانه‌داری#حجاب

زوجیت، نه تضاد

بعضی نظریه‌های مدرن، تاریخ را «جنگ دو جنس» تعریف می‌کنند: قرن‌ها جهان مردانه بوده و حالا نوبت زنان است که جای مردان را بگیرند. در این نگاه،رابطه‌ی زن و مرد یک رقابت است و هر امتیازی که یکی می‌گیرد، از سهم دیگری کم می‌شود.

قرآن الگوی کاملاً متفاوتی دارد: زوجیت. «وَ مِن کُلِّ شَیءٍ خَلَقنا زَوجَین»؛ آفرینش بر پایه‌ی جفت‌بودن است. زن و مرد برای هم آفریده شده‌اند و از پیوندشان، نه از تضادشان، نسل‌ها و تمدن‌ها ساخته می‌شود. این نگاه، به‌جای دیالکتیکِ تضاد، بر همکاری و همراهی بنا شده است.

فرق این دو نگاه در زندگی روزمره خودش را نشان می‌دهد. وقتی رابطه را رقابت ببینی، هر موفقیت همسر، پدر یا برادرت را تهدیدی برای خودت حس می‌کنی. وقتی تکمیل و درست ببینی، رشد او رشد تو می‌شود و رشد تو رشد او.

اولین اصل در منشور زن از منظر اسلام، همین زوجیت است. زنی که زوجیت را می‌فهمد، به‌جای این‌که انرژی‌اش را در جنگ با نیمه‌ی دیگر جهان هدر دهد، آن را در ساختنِ مشترک به کار می‌گیرد.

#زوجیت #خانواده #حجاب