#خانه_داری

خانه داری؛ انتخاب است، نه اجبار
تصور رایج این است که در نگاه دینی، همهی کارهای خانه «وظیفهی شرعی» زن است و اگر انجام ندهد، مقصر است. این تصور، هم غلط است و هم منشأ بسیاری از خستگیها و دلخوریهای زنان.
در خانواده اینطور نیست که همهی کارها فقط بر دوش زن باشد. اگر زن خودش داوطلبانه خواست کاری را انجام دهد، انجام میدهد؛ و هیچکس حق ندارد او را وادار کند. یعنی پختوپز، نظافت و مانند اینها، «هدیهی» زن به خانواده است، نه بدهی او. حتی در فقه، زن میتواند برای کار خانه دستمزد بخواهد.
فرق «هدیه» و «بدهی» فقط در کلمه نیست؛ در احساس است. کاری که از سر عشق و انتخاب انجام میشود، انرژی میدهد؛ همان کار وقتی به اجبار و با احساس بدهکاری انجام شود، فرسوده میکند.
دانستن این نکته، نه برای ترک خانه است و نه برای تحقیر کار خانه؛ برای این است که زن با «انتخاب» وارد این نقش شود، نه با «اجبار». و انتخاب، همیشه با ارزشتر و پایدارتر از اجبار است.