مکمل بودن

مکمل یعنی چه؟
کلمهی «مکمل» را زیاد شنیدهایم: زن و مرد مکمل یکدیگرند. اما معنایش دقیقاً چیست؟ آیا یعنی یکی ناقص است و دیگری کاملش میکند؟
نه. مکملبودن یعنی هر کدام ویژگیهایی دارند که در دیگری کمتر است، و وقتی کنار هم قرار میگیرند، چیزی ساخته میشود که هیچکدام بهتنهایی نمیتوانستند بسازند. مثل دو رنگ که ترکیبشان رنگ سومی میشود که در هیچیک بهتنهایی وجود نداشت.
در نگاه اسلامی، هر حرکت تاریخی و سازندهی بشر ریشه در همکاری زوجها دارد. تمدنها از دل خانوادهها بیرون میآیند، و خانواده از پیوند دو انسانی که نه رقیباند و نه یکی زیردست دیگری. زن با ترکیب بیهمتای ایمان، عفت و عاطفه، نقشی در پرورش انسانها دارد که مرد توان ایفایش را ندارد؛ و مرد نقشهایی دارد که با ساخت او هماهنگ است.
مکملبودن، اعتراف به «کمبود» نیست؛ اعتراف به «تفاوتِ سازنده» است. زنی که این را بفهمد، نه احساس نیاز به اثبات خود در برابر مرد دارد، نه احساس کوچکی؛ میداند سهمی در ساختن دارد که جایگزین ندارد.