شهید خامنهای به روایت خودش
به برخی آقایان قم هشدار داده بودم که شاه میخواهد با برچسب تندرو و معتدل، بین انقلابیون شکاف بیندازد! از نظر دستگاه پهلوی، جنایت ۱۷ شهریور قلعوقمع تندروها بود ما در تبعید جیرفت بودیم که حادثه هفدهم شهریور سال ۱۳۵۷ رخ داد. خاطرهای در ذهن دارم از آن روز. قبل از آنکه این حادثهی خونبار در تهران اتفاق بیفتد، سیاست رژیم ستمشاهی به دنبال این بود که مبارزان و به تبع آن ملت ایران را، به تندرو و کندرو، افراطی و معتدل تقسیم کند. این، نکتهی خیلی قابل توجهی است که امروز مثل آیینهای، همهی عبرتها را به ما درس میدهد. کسی که روزنامههای آن وقت و اظهارات مسؤولان رژیم ستمشاهی را مطالعه میکرد، میفهمید که اینها میخواهند کسانی را که در مقابل آنها هستند و مبارزه میکنند، از هم جدا کنند. عدهای را که طرفداران و علاقهمندان مخلص امام بودند و راه امام را علناً اظهار میکردند، به عنوان تندرو و افراطی و متعصب معرفی میکردند. در مقابل اینها هم، بعضی از کسانی را که علاقهمند به مبارزه بودند، ولی خیلی جدی در آن راه نبودند، یا جدی بودند، ولی دستگاه آنطور خیال میکرد اینها جدیتی ندارند، به عنوان افرادی که معتدلند و با اینها میشود مذاکره و صحبت کرد، معرفی میکردند. من در آن روز این احساس خطر را کردم. آن زمان من در جیرفت تبعید بودم. شاید روز چهاردهم یا پانزدهم شهریور بود. به یکی از آقایان معروف که در قم بود، نامهای نوشتم و این سیاست رژیم را برای آن آقا تشریح کردم و گفتم اینها با این تدبیرِ خباثتآمیز میخواهند بهانهای برای سختگیری بر مخلصان و عشاق امام بزرگوار به دست آورند و شما را بدون اینکه خودتان بخواهید، در مقابل آنها قرار دهند. نگارش این نامه را به پایان بردم و آن را امضا کردم، اما هنوز نفرستاده بودم که خبر قتلعام «جمعهی سیاه» در روز ۱۷ شهریور در میدان ژاله ـ میدان شهدای کنونی تهرانـ، رسید. فردای آن روز من برداشتم در حاشیهی آن نامه برای آن آقا نوشتم که: «این، سرآغاز عملیّات قلعوقمع تندروها است!»… «باش تا صبح دولتش بدمد، کاین هنوز از نتایج سحر است». آن نامه را به وسیلهی مسافر، برای آن آقای محترم فرستادم. آنها شروع کردند سختگیریها را علیه مبارزان و انقلابیون حقیقی راه انداختن که نمونهاش کشتار هفدهم شهریور بود. #محتوای_تبیینی #شهید_خامنهای_به_روایت_خودش
شب های دلتنگی
شب جمعه شب زیارتی ارباب
دل هوایت نکند میمیرد
حجاب و رشد شخصیت
بسیاری از بحثها درباره حجاب، از پوشش آغاز میشود؛ در حالی که قرآن کریم و معارف اسلامی، نقطه شروع را جای دیگری قرار میدهند. پیش از آنکه سخن از لباس باشد، از نگاه، خودکنترلی و تزکیه نفس سخن میگویند. این ترتیب، نگاه ما را به فلسفه حجاب تغییر میدهد.
در منطق اسلام، حجاب بخشی از فرآیند خودسازی است. انسان با مدیریت نگاه، رفتار و پوشش، به خود یادآوری میکند که ارزش او به ظاهرش محدود نیست. این انتخاب، بهتدریج شیوه نگاه فرد به خود را نیز دگرگون میکند. کسی که هویت خود را بر فضیلت، شخصیت و باورهایش بنا میکند، کمتر نیاز دارد برای دیده شدن به ظاهر خود تکیه کند.
️ آیه ۳۰ سوره نور نیز از همین مسیر سخن میگوید. قرآن کریم، کنترل نگاه را مقدمه «تزکیه» معرفی میکند؛ یعنی رشد اخلاقی از درون آغاز میشود و در رفتار انسان نمود پیدا میکند. حجاب نیز در همین منظومه معنا مییابد؛ نشانهای از تصمیم آگاهانه برای حفظ مرزهای اخلاقی و مراقبت از شخصیت خویش.
وقتی حجاب در کنار خودسازی فهمیده شود، دیگر به یک عادت یا رفتار ظاهری تقلیل پیدا نمیکند. این نگاه، پوشش را به بخشی از مسیر رشد انسان تبدیل میکند؛ مسیری که مقصد آن، استحکام شخصیت، آرامش درونی و حفظ کرامت انسانی است.
برگرفته از: کتاب برگی از گل سرخ
منابع: قرآن کریم، سوره نور، آیه ۳۰.
جهاد مقاومت
راهی جز جهاد و مقاومت، پیش رو نمانده است. #ایران_قوی
خونخواهی
قرار بود شبِ عروسی، شبِ شادی باشد…
شبی که قرار بود با جشن و شادی عروسی همراه باشد، با حملۀ دشمن تروریست و جنایتکار آمریکایی به یک منزل مسکونی و مراسم عروسی در شهر کوهستک سیریک، به حادثهای تلخ تبدیل شد. طبق آخرین شنیدهها شمار مجروحان حملهٔ آمریکا به مراسم عروسی کوهستک به ۵۰ نفر رسیده و تا کنون ۴ نفر که یکی خردسال هست به شهادت رسیدند.
بعضی تصاویر، آنقدر سیاهاند که دیگر جایی برای بزککردن واقعیت باقی نمیگذارند.
این همان آمریکایی است که سالها تلاش شد با واژههایی مثل «دموکراسی»، «حقوق بشر» و «نظم جهانی» بزک شود.
دیگر چه چیزی باید اتفاق بیفتد تا بفهمید مسئله آمریکا با ایران فقط با سیاستهای یک دولت یا یک جریان سیاسی نیست؛ مسئله، نسبتِ یک قدرت با استقلال و زندگی ملتهاست؟
این یک سیاهی دیگر از پرونده جنایات آمریکاست؛ سیاهیای که هیچ روایت رسانهای نمیتواند برای همیشه پنهانش کند.
و در این روزهای سخت، دعا کنیم برای رزمندگان شجاع میهن که در میدان ایستادهاند؛ برای مجروحان، برای خانوادههای داغدار، و برای همه کسانی که برای دفاع از این سرزمین جانشان را در کف دست گرفتهاند.